امروز یکشنبه 14 آذر 1395 ساعت 03:30:22

آرشیو پیوند ها درباره ما ارتباط با ما

مازندمجلس - پایگاه خبری مجلس مازندران

کد مطلب : 8090 -تاریخ انتشار : پنج شنبه 12 آذر 1394 -ساعت : 10:14

چاپ به اشتراگ گذاشتن
مجلس بی‌بانو

نگاهی به جایگاه بانوان در عالی‌ترین نهاد تقنین/

مجلس بی‌بانو

اختصاصی مازندمجلس: بیش از 50 سال از اعطای حق رای به زنان در ایران می گذرد. حق رایی که سرآغاز حضور فعال زنان در عرصه اجتماع و سیاست بود. زنان که در دوره قاجار تنها در پستوی خانه‌ها حق حرف زدن داشتند، رفته رفته وارد اجتماع شدند و نقش اساسی در سرنوشت کشور ایفا کردند/ تاکنون از بین اسامی شنیده شده برای نامزدی احتمالی در انتخابات مجلس دهم نام چند زن از حوزه‌های آمل، قائمشهر، سوادکوه و رامسر – تنکابن به چشم می‌خورد که اغلب از اصلاح‌طلبان و حامیان دولت تدبیر و امید محسوب می‌شوند

اختصاصی مازند مجلس: بیش از 50 سال از اعطای حق رای به زنان در ایران می گذرد. حق رایی که سرآغاز حضور فعال زنان در عرصه اجتماع و سیاست بود. زنان که در دوره قاجار تنها در پستوی خانه‌ها حق حرف زدن داشتند، رفته رفته وارد اجتماع شدند و نقش اساسی در سرنوشت کشور ایفا کردند.

با گذشت زمان و باسواد شدن قشر زنان و همچنین داشتن حق رای، سیاستمداران که نیاز به رای نیمی از جامعه داشتند مجبور به توجه بیشتر به مطالبات زنان شدند و برای رضایت این قشر بزرگ از جامعه بیش از پیش به مطالبات زنان توجه نشان می‌دادند.

از طرفی در جوامع اروپایی نیز مفهوم فمینیزم در حال گسترش بود و اعتراضات زنان برای داشتن حقوق برابر با مردان بحث روز دنیا بود. زنان ایرانی نیز به تبعیت از زنان کشورهای دیگر سعی در ورود به اجتماع و پررنگ کردن نقش خود در معادلات سیاسی و اجتماعی داشتند.

پس از انقلاب شکوهمند اسلامی در سال 1357، حضور زنان در جامعه رنگ دیگری به خود گرفت. ورود زنان به عالی‌ترین نهاد مدنی یعنی مجلس شورای اسلامی در همان اولین دوره تشکیل مجلس شورای اسلامی در سال 1359 اتفاق افتاد که چهار زن از حوزه انتخابیه تهران توانستند وارد مجلس شوند.

 

سه دور اول مجلس و تنها پنج بانو

مجلس اول به علت شرایط ویژه ای که داشت در طول چهار سال 327 موکل را به خود دید. انفجار دفتر ریاست جمهوری در خرداد سال 60 و استعفای بسیاری از نمایندگان به منظور تصدی وزارت‌های مختلف دلایلی بودند که مجلس اول بسیار پر رفت و آمد باشد. از بین این تعداد نماینده، 4 کرسی به زنان رسید که همگی از حوزه انتخابیه تهران وارد مجلس شده بودند.

در مجلس دوم در فروردین 63 باز هم تنها چهار زن از تهران توانستند وارد مجلس شوند که سه نفر از آنها در مجلس یکم نیز حضور داشتند و تنها اعظم طالقانی دختر آیت الله طالقانی جای خود را به مرضیه حدیدچی (دباغ) سپرد.

در دور سوم مجلس شورای اسلامی ترکیب زنان در مجلس تغییری نکرد و مجددا چهار نماینده زن مجلس دوم، تنها بانوان مجلس بودند.

 

موج اعتماد به داوطلبین زن

اولین تغییر اساسی در اعتماد جامعه به زنان داوطلب ورود به مجلس شورای اسلامی در ابتدای دهه 70 اتفاق افتاد. در دوره چهارم مجلس شورای اسلامی 9 بانو توانستند وارد مجلس شوند که 5 تن از آنان از حوزه تهران و دیگران از حوزه‌های انتخابیه هشترود، آذرشهر، کرمانشاه و مشهد بودند.

 

حضور پرفروغ زنان

دوره پنجم مجلس شورای اسلامی را باید پرفروغ‌ترین دوره زنان در 9 دوره مجلس دانست. در این دوره 14 کرسی از 277 نماینده‌ای که وارد مجلس شدند، سهم زنان شد که در میان آنها اسامی چهره‌های سرشناسی همچون الهه راستگو، نیره اخوان بی‌طرف، سهیلا جلودارزاده، فاطمه کروبی، مرضیه وحید دستجردی و فائزه هاشمی به چشم می‌خورد. در این دوره 7 بانو از تهران و 7 بانو از حوزه‌های انتخابیه دیگر کشور بودند.

 

مجالس یکسان ششم و هفتم

در دور ششم و هفتم تعداد بانوان مجلس بر روی عدد 13 ماند. و جالب آنکه در هر دو دوره سهمیه بانوان تهران 6 کرسی و بقیه حوزه‌ها 7 کرسی بود. ولی نکته جالب‌تر این است که تنها دو تن از 13 بانو مجلس ششم توانستند وارد مجلس هفتم شوند. سهیلا جلودارزاده از تهران و مهرانگیز مروتی از حوزه انتخابیه خلخال دو بانویی بودند که توانستند مجددا اعتماد مردم را کسب کنند. البته چند تن از بانوان مجلس ششم موفق به کسب صلاحیت از طرف شورای نگهبان برای شرکت در انتخابات مجلس هفتم نشدند.

نکته دیگر این است که در مجلس هفتم برای اولین بار داوطلبی زن از خطه شمال توانست وارد مجلس شود. هاجر تحریری نیک صفت اولین زنی از سه استان شمال ایران بود که از حوزه انتخابیه رشت توانست به مجلس راه پیدا کند.

 

رکود در دو مجلس بعدی

در مجلس هشتم تعداد نمایندگان زن ریزش پیدا کرد و به 8 نفر از 288 نفر تقلیل پیدا کرد. در مجلس نهم نیز وضعیت تغییری نداشت و تنها 9 صندلی سبز رنگ مجلس به زنان رسید.

مازندمجلس - پایگاه خبری مجلس مازندران 

دلیل عدم استقبال از زنان چیست؟

استقبال نکردن رای دهندگان و حتی زنان (که نیمی از جامعه را تشکیل داده‌اند) به زنان داوطلب ورود به مجلس شورای اسلامی تا حدودی برمی‌گردد به عملکرد زنان در مجلس. به طور مثال در حال حاضر در مجلس نهم ایرادات بسیاری به 9 نماینده زن مجلس وارد است که بسیار خنثی و بی‌حرکت هستند و اکثر مواقع موضع منفعلانه دارند. به طوری که در جریان رای اعتماد به وزرای پیشنهادی دولت دهم هیچ کدام از زنان مجلس حتی یک نطق در موافقت یا مخالفت هیچکدام از وزرای پیشنهادی انجام ندادند.

با این وجود اصرار شهیدخت مولاوردی معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده برای تعیین سهم مشخصی از کرسی‌های سبز رنگ برای زنان و یا پیشنهاد علی لاریجانی رئیس مجلس برای ورود یک نماینده زن از هر استان چندان محلی از اعراب نداشته باشد.

هرچند که زنان در انتخابات شوراهای شهر و روستا هم آنچنان که باید حضور پررنگی ندارند و به جز چند بانوی شاخص در چند شورای شهر چهره دیگری از زنان در این عرصه دیده نمی‌شود.

وضعیت بانوان در آستانه مجلس دهم

تاکنون از بین اسامی شنیده شده برای نامزدی احتمالی در انتخابات مجلس دهم نام چند زن از حوزه‌های آمل، قائمشهر، سوادکوه و رامسر – تنکابن به چشم می‌خورد که اغلب از اصلاح‌طلبان و حامیان دولت تدبیر و امید محسوب می‌شوند.

با این وجود امیدوار هستیم طلسم ناکامی زنان در عرصه انتخابات مجلس در مازندران در دهمین دوره مجلس شورای اسلامی شکسته شود و شاهد حضور اولین بانو نماینده مازندران باشیم.

 

نویسنده :


لینک کوتاه مطلب :


برچسب ها : بانوان مجلس - نمایندگان زن - جایگاه زنان در مجلس - محمد سفری -

نظر شما در مورد : مجلس بی‌بانو

*

*


آخرین اخبارپربحث ترین ها