امروز یکشنبه 21 آذر 1395 ساعت 11:25:10

آرشیو پیوند ها درباره ما ارتباط با ما

مازندمجلس - پایگاه خبری مجلس مازندران

کد مطلب : 2240 -تاریخ انتشار : دوشنبه 05 مرداد 1394 -ساعت : 13:23

چاپ به اشتراگ گذاشتن
همکاری ناتمام دامادی، عبوری و بابایی کارنامی

گزارش اختصاصی مازندمجلس از بلاتکلیفی 2 ساله طرحی در شهرستان ساری؛

همکاری ناتمام دامادی، عبوری و بابایی کارنامی

اختصاصی مازند مجلس: دامادی بلافاصله پس از بازدید از مکان پیشنهادی، تماس‌هایی تلفنی با شهردار ساری (که در آن هنگام رابطه آنها از گرمای بیشتری برخوردار بود)، فرماندهی نیروی انتظامی استان، برای پیگیری جدی‌تر و اجرای این طرح، انجام داد و آنها نیز برای همکاری و همراهی اعلام آمادگی کردند اما در ادامه مکان پیشنهادی، مورد تایید شهرداری قرار نگرفت...

اختصاصی مازند مجلس : «کارگران شریف‌ترین طبقه اجتماع هستند زیرا چرخش دست و بازوی آنها باعث چرخش چرخه‌های اقتصاد جامعه می شود.» کارل پوپر

 

باد خشک و مرموز مردادماه، در کوچه پس کوچه های شهر پرسه می‌زند، همه جا سکوت است و سکوت... فقط گاه گاهی صدای دلخراش اتومبیلی، سکوت شهر به خواب رفته را می شکند!

 

در هوای نیمه تاریک، هرازگاهی در یکی از خانه‌ها باز می شود و کسی شتابان خارج می شود. راستی به کجا می رود؟ چه‌چیز او را وامیدارد از خانه گرم و خانواده‌اش دل بکند؟ در جستجوی چیست؟ آن گاه که ما در خانه گرم خود به ناز خوابیده‌ایم. شاید در پس خواب سنگین نگاهمان، چشمان بیدار آن‌ها را ندیده‌ایم!

 

اگر از کنجکاوی تعقیب‌شان کنیم، می رسیم به پاتوق هر روزه‌ شان به میدانی، خیابانی، گذرگاهی. و جماعتی از پیر و جوان، تحصیل‌کرده و بی‌سواد، در جستجوی کار. در سرما و گرما، باران و بوران. نه تکیه‌گاهی نه سرپناهی، چشم انتظار آمدن کسی که آنها و دردهایشان را با خود به دور دست‌ها ببرد و در ازای مزدی ناچیز، کمی از روزمرگی زندگی دردناک شان بکاهد. و اگر از یکی ناامید شوند باز نگاه سردشان را به راه می‌دوزند و شاید ساعت ها چشم براه می‌مانند تا بتوانند نیازهای خانواده‌هاشان را برآورده کنند و شب‌هنگام با نگاه شاد فرزندان و لبخند پرمهر همسر، همه خستگی‌ها و بی مهری‌های روزگار را به فراموشی بسپارند و سپاسگزار خداوند که به آن‌ها سلامتی عطا کرده تا لقمه‌نانی درآورند و در کنار خانواده میل کنند. شاید ندیده ایم کمی آنسوتر نگاه‌های نگران‌شان را، گام‌های تند و مضطرب‌شان را، دست‌های زمخت و دلواپس‌شان را.

 

اهمیت این موضوع و دیدن چند کارگر چشم‌انتظار کار- بدون مکان استقرار و سرپناه- در کنار میدانی بزرگ آن هم «هنگام غروب» بود که مرا به نگاشتن این گزارش واداشت. و وقتی متوجه شدم آنها در آن زمان که تقریبا شب شده بود، برای گذران زندگی هنوز، کنار میدان، امیدوار منتظر بودند که شاید کاری کنتراتی گیرشان بیاید، مو به تنم راست شد! یکی پیرمردی تقریبا 60 ساله و نحیف که قامتش زیر فشار کارهای سنگین خم شده بود و سعی می‌کرد با سماجت، بدنش را راست نگه دارد. چند قدمی دورتر مردی میانسال و تنومند با کلاهی لبه‌دار که از بی‌حوصلگی جوری بر سر نهاده بود که به نظر مسخره می آمد. و دیگری جوانکی با موهای بور و ژولیده که وقتی با او هم‌کلام شدم با بغضی فروخورده گفت: بعد از فوت پدرش، ترک تحصیل کرده و رسما نان آور خانه شده و حالا مجبور است بیشتر کار کند تا 2خواهر کوچک و مادرش اوقات خوشی داشته باشند... به اینجا که رسید سکوت کرد و دیگر هیچ نگفت، فقط با قیافه درهم و نگاهی خیره که نشان از غمی بزرگ در وجودش بود پک‌های محکمی به سیگار کنتش میزد. شاید می ترسید اگر ادامه دهد بغض فروخورده‌اش بترکد و من برای اینکه بیشتر اذیت نشود تنهایش گذاشتم.

 

هر چند با فعال شدن انجمن‌های صنفی، به مشکلات این قشر بیشتر پرداخته شد، اما نه تنها در استان‌ مازندران بلکه در کل کشور نتوانستیم حق و حقوق کارگر را آن‌چنان که شایسته است ادا کنیم. اگر در ایجاد اشتغال مناسب و مداوم و ساماندهی آنها با مشکلات ریشه‌ای مواجه بودیم حداقل در ایجاد سرپناه و مکانی برای استقرار کارگران، برای حفظ جایگاه و شان آن‌ها می توانستیم بهتر و حرفه‌ای‌تر عمل کنیم.

 

اگرچه انجمن‌های صنفی کارگری که درک بهتری از مشکلات کارگران دارند، موضوع سرپناه و مکان استقرار کارگران را به دلایل (حفظ شان و منزلت کارگران، در امان بودن از گرما و سرما، جلوگیری از بروز مشکلاتی احتمالی برای عابران و کارگران، ارائه امکاناتی چون سرویس بهداشتی و ..) در اولویت قرار دادند و در همین راستا، این طرح در بیش از 2سال پیش کلید خورد. چندی بعد بابایی کارنامی مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی مازندران در گفتگویی از جدی بودن این طرح گفت و از راه‌اندازی این مکان در صورت همکاری شهرداری در 7 ماه بعد خبر داد.

 

در ادامه محمد دامادی عضو فراکسیون کارگری مجلس نیز از این طرح حمایت کرد و اعلام کرد: پیشنهاد ما در صورت توافق شهرداری ساری، این است که مکان مورد نظر حصار گردد و زمین ورزشی و امکانات دیگر در اختیار کارگران قرار گیرد تا علاوه بر بهره ‌مندی از امکانات، از گرما و سرما در امان باشند.

 

در عصری که دامادی به اتفاق هیات مدیره انجمن صنفی از مکان پیشنهادی، بازدید کرد حضور داشتم. وی بلافاصله پس از بازدید، تماس‌هایی تلفنی با شهردار ساری (که در آن هنگام رابطه آنها از گرمای بیشتری برخوردار بود)، فرماندهی نیروی انتظامی استان، برای پیگیری جدی‌تر و اجرای این طرح، انجام داد و آنها نیز برای همکاری و همراهی اعلام آمادگی کردند.

 

در ادامه به دلیل موانع قانونی و... مکان پیشنهادی، مورد تایید شهرداری قرار نگرفت و مقرر شد خود شهرداری با بررسی‌های لازم، مکان را انتخاب کند و این طرح رسما شروع بکار کند اما اینکار ماه‌ها در هاله ‌ای ازابهام قرار گرفت و همه چیز به کندی پیش می‌رفت یا اصلا اقدامی صورت نمی‌گرفت. سرانجام پس از پیگیری‌های مستمر انجمن صنفی کارگران ساختمانی، شهرداری ساری (به گفته ربانی رئیس انجمن صنفی کارگران ساختمانی ساری)، به تنظیم و ارائه «شیوه‌ نامه اجرایی طرح ساماندهی کارگران فصلی و ساختمانی» در 40 صفحه پرداخت و از انتخاب مکان موردنظر خبر داد، اما هنوز اطلاعاتی درباره آن مکان، اعلام و منتشر نکرده است. گویا همچنان باید این طرح در بلاتکلیفی و سرگردانی به سر ببرد!

 

به هر حال، انتظار می‌رفت در طرحی که نهاد فعالی چون شهرداری ساری با سکانداری عبوری، نماینده جوان وعضو فراکسیون کارگری مجلس دامادی و اداره تعاون استان با مدیریت مردی با تجربه چون بابایی کارنامی، مشارکت داشتند، با دقت و جدیت ییشتری دنبال و پیگیری می‌شد و برای احترام به این قشر زحمتکش جامعه، نشست یا نشست‌های جهت رفع سریع‌تر موانع این‌ طرح، برگزار می‌شد و با اتحاد و همدلی به اجرایی کردن این طرح ماندگار سرعت می‌بخشیدند. انتظار می‌رفت شهرداری ساری در انتخاب مکان موردنظر، سرعت بیشتری به خرج می‌داد و این طرح هنوز پس از 2 سال از کلید خوردن آن در هاله‌ای ازابهام به سر نمی‌برد. انتظار می‌رفت بابایی کارنامی در سمت مدیرکل تعاون استان، که همواره خود را کارگر و حامی این قشر می‌داند، در زمان مدیریتش، با رایزنی با شهرداری، بر اجرای هرچه سریع‌تر این طرح، تاکید بیشتری می‌کرد. انتظار می‌رفت دامادی که خود را کارگرزاده می‌داند به عنوان نماینده و عضو فراکسیون کارگری مجلس، همکاری و جدیت اولیه‌اش را همچنان ادامه می‌داد.

 

و واقعا چنین قشر زحمتکشی سزاوار چنین رفتاری نیست، قشری که انگار از معصومیت خاصی برخوردار است و تلاش، سخت کوشی، سادگی و درعین حال، پاک دلی آنها شهره است.

 

در مواجهه با مشکلات و معضلات آنها، همه از مقام والای قشر کارگر و از ارزش ها و جایگاه آن ها درعرصه تولید می‌گویند و اینکه چرخه بزرگ اقتصاد کشور به دست پینه بسته کارگران می چرخد، و مثل همیشه وعده هایی می‌دهند. اما در عمل، حاصلی برای این قشر ندارد و همچنان مشکلات‌شان سر جایشان باقی است و کسی از آنها نمی‌‌پرسد دردها و دغدغه هایشان چیست و چگونه علاوه بر اوضاع نامناسب اقتصادی و کسادی بازارکار استان، با ساعت‌ها ایستادن در کنار خیابان و میدان، کنارمی آیند و روزگار می‌گذرانند.

 

در پایان، امیدواریم با همکاری و همدلی همه دستگاه‌های زیربط، ایجاد سرپناه و مکان استقرار کارگران، که طرحی ماندگار است در آینده‌ای نزدیک عملیاتی و اجرایی شود.  

نویسنده :


لینک کوتاه مطلب :


برچسب ها : کارگران - محمد دامادی - مهدی عبوری - علی بابایی کارنامی -

نظرات کاربران در مورد : همکاری ناتمام دامادی، عبوری و بابایی کارنامی
  • راویپاسخ0دوشنبه 05 مرداد 1394

    توجه به قشر کارگر موضوعی اجتماعی است و از لحاظ سیاسی مورد توجه برخی,مسوولان قرار دارد, نگارنده بسیار دقیق و با اطلاعات به این مقوله پرداخت و انتظار میرود مسوولان بدور از شعار وپرهیز از بایگانی مکاتبات و مصوبات اداری طرح هایی که سبب کاهش,بیکاری و معضلات اجتماعی می شود را پیگیری کنند.

نظر شما در مورد : همکاری ناتمام دامادی، عبوری و بابایی کارنامی

*

*


آخرین اخبارپربحث ترین ها