امروز چهار شنبه 17 آذر 1395 ساعت 14:02:30

آرشیو پیوند ها درباره ما ارتباط با ما

مازندمجلس - پایگاه خبری مجلس مازندران

کد مطلب : 2607 -تاریخ انتشار : دوشنبه 26 مرداد 1394 -ساعت : 18:58

چاپ به اشتراگ گذاشتن
ضرورت دفاع از حق اعتراض

ضرورت دفاع از حق اعتراض

هر چه دلواپسان حرکت‌های خود را در چهارچوب‌های مدنی، دموکراتیک و قانونی ساماندهی و سازماندهی کنند و نسبت به برگزیدن چنین رویکردی مورد تشویق قرار گیرند، در نهایت و در بلند مدت به نفع دموکراسی، توسعه سیاسی و مدنیت تمام خواهد شد.

مازند مجلس :روز یکشنبه 25 مرداد 1394عده‌ای موسوم به دلواپسان، در مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کردند و از مجلسیان بررسیِ دقیق متن برجام را خواستار شدند. این،‌ بار نخست نیست که دلواپسان به نحوی از انحاء انتقاد و یا مخالفت خود را نسبت به توافق هسته‌ای و تیم مذاکره کننده ابراز می‌دارند و پیش از این نیز در خلال مذاکرات هسته‌ای شاهد تجمعات مشابهی از این گروه بوده‌ایم. البته تجمعات دلواپسان، تنها به موضوع توافق هسته‌ای محدود نبوده و این جمعیت اعتراضات دیگری با موضوعات مختلف را به خصوص در طی دو سال گذشته _ یعنی از زمان روی کار آمدن دولت تدبیر و امید _ ساماندهی و سازماندهی کرده‌اند. اعتراضاتی که گاه به صورت همایش‌ها، متینگ‌های سیاسی و... بوده است و گاه در قالب بیانیه و نامه و تجمع.

بی‌تردید هر دسته و گروهی حق دارد در قالب‌های مختلف و بارعایت چهارچوب‌های قانونی نسبت به هر موضوع و مسئله‌ای انتقاد، مخالفت و اعتراض خود را ابراز بدارد و یا خواسته‌ها و مطالباتش را طرح و بیان کند. دلواپسان نیز از این قاعده مستثنی نیستند و اگرچه به سیاق دیگر گروه‌های سیاسی نمی‌اندیشند، اما وقتی که مبنا را دموکراسی و حقوق دموکراتیک ملت در قانون اساسی (فصل سوم) قرار دهیم، در می‌یابیم که هیچ دسته و گروه و دولتی نمی‌تواند چنین حقی از گروه‌های منتقد و مخالف خود را سلب و یا آن را محدود نماید.

به رسمیت شناختن حق منتقد و مخالف از آن جهت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که دریابیم، گروهی که امروز تحت عنوان دلواپسان شناخته می‌شوند، روزگاری در قالب‌های دیگری فعالیت می‌کردند و دل خوشی از حقوق دموکراتیک مردم نداشتند و چندان آن را برنمی‌تابیدند و به خصوص آن‌جا که پایِ تجمع به میان می‌آمد، بعضاً به مقابله با آن می‌پرداختند؛ اما اکنون از همان‌ها راه‌هایی برای بیان اعتراض، مخالفت و مطالبات خود استفاده می‌کنند که در گذشته آن را چندان به رسمیت نمی‌شناختند. بنابراین، هر چه دلواپسان حرکت‌های خود را در چهارچوب‌های مدنی، دموکراتیک و قانونی ساماندهی و سازماندهی کنند و نسبت به برگزیدن چنین رویکردی مورد تشویق قرار گیرند، در نهایت و در بلند مدت به نفع دموکراسی، توسعه سیاسی و مدنیت تمام خواهد شد.

اما آن‌چه که در این مبحث اهمیت بسیاری دارد، ایجاد بستر و فرصت برابر از سوی حاکمیت سیاسی و دولت‌ها برای همه‌ی گروه‌های سیاسی، اجتماعی و... نسبت به حق انتقاد، اعتراض و مخالفت در قالب‌های مختلف و چهارچوب‌های قانونی است. اگر طبق اصل 27 قانون اساسی "تشکیل اجتماعات و راه‏پیمایی‏ها، بدون حمل سلاح، به شرط آن که مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است" و قید اخذ مجوز در آن نیامده، چنین حقی می‌باید برای همه‌‌ی گروه‌ها _ اعم از اصلاح‌طلب و اصولگرا و... _ به رسمیت شناخته شود و یا اگر مسئولین امر همچنان اصرار بر بدعت اخذ مجوز دارند، در صدور مجوز و نیز برخوردشان با تجمعات بدون مجوز می‌باید بر اساس استاندارد دوگانه عمل نکنند. به طور مثال اگر به جای دلواپسان، گره‌های حامی دولت و اصلاح‌طلب در حمایت از تیم مذاکره کننده و توافق هسته‌ای تجمعی بدون مجوز برگزار می‌کردند، آیا هیچگونه برخوردی از سوی نهادهای ذی ربط صورت نمی‌گرفت؟ آیا متهم به قانون‌شکنی نمی‌شدند؟

نویسنده :
منبع : روزنامه قانون


لینک کوتاه مطلب :


برچسب ها : حق اعتراض -

نظر شما در مورد : ضرورت دفاع از حق اعتراض

*

*


آخرین اخبارپربحث ترین ها