امروز شنبه 13 آذر 1395 ساعت 10:15:22

آرشیو پیوند ها درباره ما ارتباط با ما

مازندمجلس - پایگاه خبری مجلس مازندران

کد مطلب : 572 -تاریخ انتشار : یکشنبه 30 فروردین 1394 -ساعت : 12:40

چاپ به اشتراگ گذاشتن
 اصلاح طلبان در انتخابات مجلس دهم با مطالبات حداکثری و چهره های اصلی ورود نمی کنند/ دولت روحانی بشکند، اصلاح طلبان هم می شکنند

ابراهیم اصغرزاده از تاثیرات آینده دولت روحانی بر جناح چپ و راست و مجلس دهم می گوید:

اصلاح طلبان در انتخابات مجلس دهم با مطالبات حداکثری و چهره های اصلی ورود نمی کنند/ دولت روحانی بشکند، اصلاح طلبان هم می شکنند

شکست یا موفقیت دولت روحانی در قدرت یابی طبقه متوسط که خاستگاه اصلی رفورم و اصلاحات است و بر آینده جناح اصلاح طلب تاثیر اساسی دارد علاوه بر این اصلاح طلبان از اختلافات درونی بر اساس آموزه های گذشته درس گرفته اند و امروز راحت تر به وحدت می رسند .

مازند پارلمان -ابراهیم اصغر زاده به عنوان یکی از چهره های اصلاح طلب که از حضور پررنگ در تسخیر لانه جاسوسی تا نمایندگی مجلس و نایب رییسی شورای شهر اول تهران را در کارنامه خود دارد تاکید دارد که اصلاح طلبان می توانند با تکیه بر مکانیزم انتخابات ریاست جمهوری 92 در انتخابات مجلس دهم حضور مناسبی داشته باشند. وی در گفت و گو با جمهوریت می گوید که شکست یا موفقیت دولت روحانی در قدرت یابی طبقه متوسط که خاستگاه اصلی رفورم و اصلاحات است و بر آینده جناح اصلاح طلب تاثیر اساسی دارد . وی گفت و گو با جمهوریت  تاکید می کند که اصلاح طلبان از اختلافات درونی بر اساس آموزه های گذشته درس گرفته اند و امروز راحت تر به وحدت می رسند اما ادعا می کند وحدت بین اصولگراها ریشه ای است و بعید به نظر می رسد.


جمهوریت-بسیاری از اهالی سیاست و تحلیل گران انتخابات مجلس دهم را فرصتی برای برون رفت اصلاح طلبان از فضایی می دانند که بعد از انتخابات سال 88 در آن تثبیت شده اند. با توجه به این که با نگاهی واقع بینانه چهره های اصلی اصلاحات به ندرت می توانند از کانال تایید صلاحیت عبور کنند، موفقیت و حضور در انتخابات مجلس دهم برای اصلاح طلبان چه چیز تعریف می شود و کسب چند کرسی در مجلس را موفقیت تلقی می کنند؟


گزاره هایی که برشمردید تنها وقتی صادقند که در شرایط انسداد بسر می بریم اگر اوضاع سیاسی بنحو محسوسی تغییر کند به لحاظ تاکتیکی از نظر اصلاح طلبان صندوق رای علاوه بر کنترل خشونت و تحدید پرخاشگری نیروهای بازی بهم زن، فرصت های جدیدی نیز برای سیاست ورزی و مداراجویی خلق میکند. برای جناح محافظه کار که حافظ وضع موجود است اما صندوق رای حکم شر لازم را دارد و بسیاری از آنها عرصه های انتخاباتی را نوعی تهدید، مزاحمت و موجب کاهش ضریب امنیت ملی تلقی میکنند.
 

انتخابات عموما و دو انتخابات آینده مجلس و خبرگان رهبری در اسفند خصوصا آزمون مهمی برای جریانهای سیاسی، طبقه حاکمه و مردم است. جبهه اصولگرا برغم امکانات مادی و معنوی و سرمایه گذاری وسیع رسانه ای هنوز نتوانسته از شرایط شکست 92 و چهار میلیون آرای اصولگرایان دوآتشه که مدعی ستیز با جهان غرب بودند رهایی یابد. آنها نیک می دانند اگر تیغ نظارت استصوابی کند شود بختی برای پیروزی نخواهند داشت. ناکارآمدی و عدم وجاهت و مقبولیت سیاسی با توجه به فساد اقتصادی دامنگیر برخی چهره های دولت قبل ، شانس پیروزی آنها در انتخابات پیش رو را کاهش داده است.

تصور میکنم اگر توافق ایران با قدرت های جهانی بجای خوبی برسد و گشایشی در روابط خارجی و تبادل اقتصادی صورت گیرد طبقه متوسط رشد خواهد کرد. آنگاه دولت روحانی ناگزیر از اصلاحات اقتصادی سیاسی بیشتر، توجه جدی تر به حقوق شهروندی و برگزاری انتخابات رقابتی تر خواهد شد. باید توجه داشت که شکست یا موفقیت دولت روحانی در پیشبرد مذاکرات هسته ای تاثیرات اجتماعی گسترده ای دارد. بگونه ای که توقف یا شکست در مذاکرات میتواند توازن اجتماعی را به نفع رادیکالیسم و افراطی گری تغییر دهد. تاریخ معاصر ایران نشان داده است که موتور محرکه اصلاحات و رفرم در تمام دورانها طبقه متوسط بوده است. اصلاح طلبان نیز عمدتا از درون این گروههای اجتماعی یارگیری کرده اند. برخی رد صلاحیتهای شورای نگهبان طی سالیان گذشته نشان داده آنها نیز از الگوی ثابتی تبعیت نکرده اند بلکه به تناسب موقعیت و شرایط گاهی افرادی را که قبلا رد صلاخیت کرده اند تایید و کسانی را که قبلا تایید صلاحیت کرده اند مجددا رد نموده اند.



افکار عمومی تفکیکی بین اصلاح طلبان و دولت روحانی قائل نیست/ تحقق وعده های دولت روحانی تا اندازه ای به پای اصلاح طلبان نوشته می شود


جمهوریت- خیلی بیش از حد دولت روحانی و اصلاح طلبان را نزدیک به هم ترسیم نکردید؟ منظورم این است که هم پوشانی دولت روحانی و اصلاحات را بیش از حد وسیع نمی بینید؟

از نظر مردم آنطور که شما رسانه ها تحلیل میکنید تفکیکی بین دولت اعتدالی و دولت اصلاح طلب وجود نداشته باشد. مردم دولت دکتر روحانی را ادامه دهنده راه دولت های سازندگی و اصلاحات می شناسند. تصور می کنم اگر کسی هم از دولت روحانی شناختی نداشته باشند ولی چون با پوست و گوشت خود سیاست های دولت هشت ساله احمدی نژاد را لمس کرده و آثار آن دولت را به چشم دیده نمیتوانسته بدون نظر بماند. اتفاقا یکی از فرصتهای پیش روی روحانی همین اعتماد مجدد مردم به اثرگذاری صندوق رای و کاهش شکاف دولت ملت است. اکثریت مردم در انتخابات 92 به این تفاهم ملی رسیدند که قانون شکنی و تصمیمات انقلابی عوام پسندانه دولت احمدی نژاد گرچه آلام و احساسات مردم را موقتا التیام می بخشید و منجر به بسیج توده ها شد ولی در بلند مدت نتوانست گرهی از کلاف مشکلات بگشاید و حتی منجر به تحریم های فلج کننده خارجی، فسادهای افسانه ای مالی و نابسامانی و ناکارآمدی اقتصادی گردید.

توزیع همگن آرای روحانی در میان همه گروههای اجتماعی و در مناطق مختلف کشور از مناطق مرکزی و شهرهای بزرگ تا روستاهای دورافتاده و محروم نشان میدهد اعتراض به عملکرد دولت قبل عمومیت داشته است. حتی با اینکه حسن روحانی یک روحانی اصولگرای شیعی است ترکیب آرای او حکایت از آن دارد که همه اقوام و طوایف ایرانی و خرده فرهنگ ها از  لر، ترک، فارس گرفته تا کرد، بلوچ، ترکمن و عرب به او و شعارهایش اعتماد کرده اند. مشابه همین فرصت در جامعه جهانی برای کشور و دولت ایجاد شد. یعنی بسیاری در جهان که از ادبیات نفرت و خشونت، تکفیر و تهدید خسته شده بودند با آغوش باز به استقبال پیروزی روحانی رفتند و آنرا مقدمه پیدایش منطقه ای عاری از جنگ، ناامنی و بی ثباتی دانستند. خب اینها فرصت های طلایی برای دولت و دستگاه دیپلماسی کشور است که نباید اجازه داد از کف برود. همین سرمایه نیز برای دولت اصلاحات فراهم شد .

 به رغم ابتکار عمل‌های سیاسی و نظری وسیع دولت اصلاحات متاسفانه فرصت های بدست آمده از دست رفت که امیدوارم دولت روحانی به ان سرنوشت دچار نگردد. بهرحال اصلاح طلبی نیز آمیزه ای از اعتدال، عقلانیت و تعامل با جامعه جهانی است از این رو بنظر من اگر افراطیون بتوانند پرونده دولت روحانی را درهم بپیچند پرونده اصلاح طلبان را نیز درهم خواهند پیچید.

جمهوریت-یعنی معتقدید پیروزی دولت روحانی به پای اصلاح طلبان و شکست آن ها نیز به پای اصلاح طلبان نوشته می شود؟


هم آری هم نه. یکی از مشکلات ما همین بود که سرنوشت جنبش اصلاحات گره خورد به پذیرش مسئولیت بدون اختیار متناسب . آن زمان جریان اصلاح طلبی به هر قیمت در قدرت ماندن را به پیگیری مطالبات واقعی ترجیح داد. و این آغاز انحراف بود. دولتمردان اصلاح طلب تصمیمات بدی نمی گرفتند ولی در تصمیم گیری ها بشدت مردد بودند و در بزنگاهها قاطعیت در تصمیم گیری بموقع نداشتند. این تردیدها باعث شد جریانات خودسر به دنیا بگویند در ایران در بر همان پاشنه سابق میچرخد.

بنابراین بهتر است اصلاح طلبان با تمرکز بر جامعه مدنی سرنوشت خود را به دولت روحانی گره نزنند بقای اصلاح طلبی بی تردید وابسته به ماندن در قدرت یا دولت نیست. بند ناف اصلاح طلبی به حوزه عمومی پیوند خورده است. بعبارتی سرنوشت این جریان به توسعه حوزه عمومی، استحکام جامعه مدنی و افزایش سطح آگاهی عمومی گره خورده است.  با این وجود باید بگوییم اگر دولت روحانی بشکند اصلاح طلبان هم می شکنند. چون دولت روحانی برای نیروهای اصلاح طلب فرصت های جدید فراهم میسازد. هرچه او به طبقه متوسط بال و پر بدهد و یا در برابر افراطیون بازدارندگی ایجاد کند امکان مانور و ابتکار عمل بیشتر به نیروهای تحول خواه میدهد. اصلاح طلبان بهتر است در قدرت نباشند ولی همراه مردم باشند تا آنکه شریک قدرت باشند ولی دور از مردم باشند. توفیقات این دولت اما از نگاه مردم بیش از هر چیز به پای جریان اصلاح طلب نوشته می شود تا جریان اصولگرا.

جمهوریت- آقای اصغر زاده با این نگاهی که شما در مورد اصلاح طلبان و دولت روحانی ترسیم می کنید ، بنابراین اصلاح طلبان باید موفقیت جریان سیاسی نزدیک به دولت را در ورود به مجلس پیروزی خود بدانند درست است؟

البته این یک حقیقت است. اصلاح طلبان موفقیت دولت را بی هیچ تردیدی موفقیت خود میدانند و همکاری و همدلی مجلس با دولت را موجب افزایش کارآمدی و در نتیجه ثبات سیاسی کشور می بینند ولی این بدان مفهوم نیست که دولت در انتخاب نمایندگان مجلس دخالت کند. من مجلس مقتدر با چند فراکسیون که اراده تمامی اقشار مردم را نمایندگی کند بیشتر مفید میدانم تا مجلسی یکدست گوش به فرمان دولت یا یکپارچه علیه دولت.

گرفتاری دولت روحانی البته این است که نمی داند کدام طرف لحاف باید بخوابد. دقیقا نمیداند خواهان تغییر وضع موجود است یا بدنبال تثبیت و حفظ وضع موجود؟ طرفدار مداخله نیروهای نظامی در اقتصاد است یا خواهان خروج آنها؟ جامعه گراست یا نئولیبرال؟ و اینکه با کدام استراتژی میخواهد به اهداف سیاسی، اقتصادی و فرهنگی خود برسد؟ با چه مقدورات و لوازمی قصد دارد شعارهایش را اجرایی کند؟ و مهمتر از همه چه تمهیداتی برای برگزاری آزادنه تر و منصفانه تر دو انتخابات پیش رو برای مجلس شورا و مجلس خبرگان اندیشیده تا مقابل پیشروی سنگر به سنگر افراطیون غافلگیر نشود؟ دغدغه اصلاح طلبان بیش از آنکه سهم خواهی از دولت و قدرت باشد این است که در یک کارزار رقابتی و مبارزه مدنی بتواند در برابر بقدرت رسیدن بنیادگراها مانع ایجاد کند. این در حقیقت هدف مشترک و اولویت دار روحانی و اصلاح طلبان است.

می بینید تفکیک نقش و سهم اصلاح طلبان و اعتدالیون در شرایط امروزی کشور چندان ممکن نیست با اینحال واضح است اعتدالیون در بخش هایی مانند دفاع از حریم و حقوق شهروندی کم می آورند و مورد گلایه اصلاح طلبان قرار میگیرند. خود من بارها گفته ام که بنظر میرسد آنقدر دولت غرق در چالش هسته ای است که دیگر وجوه سیاست خارجی برای خروج از انزوا و انفعال را نادیده میگیرد. دولت میتواند همزمان با تلاش جهت تعلیق تحریمها با درک منطقی اقتضائات نظام چند قطبی، واگرایی احساسی و ادبیات نفرت در برابر کشورهای غربی را متوقف و به تجدیدنظر در مناسبات سیاسی با آنها بپردازد و در ضمن سعی نماید خوانش جدیدی از منافع ملی و استراتژی امنیت ملی را به ارکان حاکمیت بقبولاند. تصور میکنم همانقدر که انزوا و انفعال در جامعه جهانی علیه منافع کشور است و وادادگی از موضع ضعف به حقارت و سرشکستگی ملی می انجامد، مذاکره و گفتگو در موضع برابر و در معامله دو جانبه یا چند جانبه با همه کشورها برای ایران پیروزی محسوب میگردد و به ارتقاء منزلت و منافع مان در سطح منطقه و جهان منجر میشود. این فرصت همیشه تکرار نمی شود. بالاخره روزی ما با دنیا قهر کردیم و گذاشتیم احمدی نژاد برود سازمان ملل و همه‌چیز را در منطقه تحویل امریکا و متحدینش بدهد. فکر نکردیم اقدامات احساسی و ستیزه جویانه او موجب ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل شده بزرگترین شکست سیاست خارجی پس از انقلاب ایران و تحریمهای ذیل فصل هفتم منشور را رغم خواهد زد، حالا هم که دولت میخواهد آب رفته را به جوی برگرداند شما تاخیرهای ناشی از کارشکنی ها و سوء ظن ها را مشاهده میکنید و اینکه هرچه میگذرد با برآمدن جمهوریخواهان در کنگره امریکا و پیروزی نتانیاهو، دستاوردهای مذاکرات چگونه در معرض تهدید و حتی شکست قرار میگیرد. برغم اینکه حمایت اصلاح طلبان از روحانی مشروط به آن است که دست از مواضع انتخاباتی اش برندارد من معتقدم که دولت باید ابتکار عمل بیشتری از خود در داخل و خارج کشور بروز دهد.


جمهوریت- اما شما مرتب از همسویی کامل اصلاح طلبان و دولت صحبت می کنید

البته، البته، برای خود من هم مهم این است که پرچم رفرم و اصلاح در کشور هیچگاه زمین گذاشته نشود ولی مشارکت سیاسی را نمیشود کپی پیست کرد در هر زمانی مشارکت و همگامی با دولت به الگوی خاص خود نیازمند است. مثلا الگوی انتخابات سال 92 با توجه به محدودیت ها و شدت عمل شورای نگهبان، خرد جمعی اصلاح طلبان به این نتیجه رسید که با توجه به واقعیات و درک اقتضائات موجود، آقای روحانی میتواند حامل ارزشهای اصلاح طلبانه و عامل تغییر وضع موجود باشد. پس اصلاح طلبان هم با براندازان و تحریمیان مرزبندی کردند و هم با اصولگرایان به رقابت پرداختند. ولی معلوم نیست آن الگو در انتخابات 94 هم کارآیی داشته یا قابل تکرار باشد. در آینده اگر اتحاد عمل وجود نداشته باشد اما وحدت هدف میان اصلاح طلبان و اعتدالیون وجود خواهد داشت. در شرایط حاضر دولت روحانی و گروههای اصلاح طلب یک هدف مشترک را دنبال می کنند. ممانعت از به قدرت رسیدن تندروها و بنیادگراها. توجه کنید که به هر حال دولت از جانب تندروهایی جناح محافظه کار نیز مورد فشار است. بنابراین این هم پوشانی در هدف امروز وجود دارد تا انتخابات نیز ادامه پیدا میکند.

اصلاح طلبان به عنوان یک جریان سیاسی حق دارند و هم این انتظار از آنها میرود که در انتخابات پیش رو مطالبات جدی تری را مطرح کنند. اصلاح طلبان به فرایند منصفانه و رقابتی انتخابات باور دارند چون آنرا عامل تقویت رواداری اجتماعی، گسترش چتر دموکراسی، عبور از سیاستهای غلط  و در نهایت بازتولید مشروعیت سیاسی و کارآمدی نظام میدانند.

شکست دولت روحانی تاثیر مهمی در آینده جناح چپ می گذارد/دولت روحانی زمین بخورد، مردم چشم بر گناه راست های تندرو نمی نمی بندند

جمهوریت- شما مطرح می کنید که عملکرد دولت در ماه های آتی تا حد زیادی پای اصلاح طلبان نوشته می شود بنابراین واقعا معتقدید شکست دولت روحانی شکست اصلاح طلبان است؟

مجددا تاکید می کنم شکست برنامه های دولت روحانی میتواند به رادیکالیزه شدن سیاست و حتی شاید بالکانیزه شدن و پیدایش بلوکهای قدرت بیانجامد و توده ها را به سمت تندروها سوق دهد. همه اینها ضد دموکراتیک و در تضاد با کمپین های اصلاح طلبانه است. حتی سر طناب از دست محافظه کاران سنتی در خواهد رفت. شما ببینید همین حالا عده ای دارند میگویند ما وقتی استقلال خواهیم داشت که بلحاظ توان نظامی و تسلیحاتی در سطح قدرتهای اتمی دنیا باشیم. در شرایط فعلی بازدارندگی تنها در چارچوب سیاسی و دیپلماتیک ممکن است. نظامی شدن چهره کشور و یا این ادعا که دخالت در سیاست حق نظامیان است نه تنها بنفع ایران نیست که صراحتا مغایر اراده و دیدگاه حضرت امام و مقام معظم رهبری است. از این رو دولت اعتدالی در تقسیم و تسهیم منابع ملی ناچار از دقت بیشتر است تا خطای دولت های گذشته تکرار نگردد.


جمهوریت- البته نشانه هایی به چشم می خورد که اصولگرایان نیز به صورت جدی به دنبال وحدت هستند و درس هایی از انتخابات 92 گرفته اند

اکثر اصولگرایان قائل به تکلیف اند. بدنه اجتماعی گروههای اصولگرا نگاه می کند ببیند زعمای قوم چه میخواهند تا آنها هم به تکلیف خود عمل کنند. از این لحاظ تصور می کنم اصولگرایان در طول سالیان درازی یک پایه ثابت رای بخصوص در میان اقشار متدین و همچنین طبقات پایین دستی جامعه داشته و دارند، چیزی که اصلاح طلبان در ترکیب بندی بدنه اجتماعی خود فاقد آن هستند. رای اصلاح طلبان بشدت وابسته به میزان و دامنه طبقات متوسط و نوگرای جامعه است. در انتخابات 84 کنترل اوضاع از دست محافظه کاران سنتی خارج و ائتلاف نیروهای راست تحت شورای هماهنگی انقلاب خارج شد و در کمال ناباوری و غفلت آنها احمدی نژاد بازی را برد. اما در انتخابات 92 اصولگرایان برغم تعدد کاندیدا و نداشتن اتحاد و ائتلاف اجازه برآمدن احمدی نژاد دیگری را ندادند و رای تندروها به سختی توانست به مرز چهار میلیون رای برسد.


جمهوریت-شما با پیش بینی اصولگرایان که مجلس دهم و انتخابات آن پایان نزدیکی اصلاح طلبان، جریان دولت و کارگزاران است، مخالف هستید؟

این آرزوی قلبی اصولگرایان است که ببینند روزی جبهه اعتدالی در برابر جبهه اصلاحات قرار گیرد. واقعا چرا باید چنین چیزی رخ دهد.


جمهوریت-چون اصلاح طلبان سهمشان را از دولت می خواهند و دولت نیز احساس نمی کند بدهی به اصلاح طلبان دارد

تا حالا کجا سهم خواهی کرده اند؟ اصلاح طلبان حتی پیرامون مبرم ترین موضوعات خود در عمر نزدیک به دو سال، دولت را تحت فشار قرار نداده اند. تصور من این است که چون اصولگرایان وحدت درونی خود را نامحتمل می بینند و از همین الان قافیه را باخته اند دنبال القای شکاف در جبهه مقابلند.

جمهوریت-چه طور یک سال قبل از انتخابات این پیش گویی عدم وحدت را برای رقیب با این قطعیت مطرح می کنید؟

واضح است. یادتان که نرفته اصولگرایان اواخر دولت احمدی نژاد برای انداختن تقصیر به گردن یکدیگر چگونه از هم سبقت میگرفتند. حالا هم اگر دولت روحانی موفق شود پتانسیل های دیپلماتیک و اقتصادی کشور را آزاد کند این پرسش مقدر در میان مردم مطرح خواهد شد که چه کسانی و تحت چه سیاستی اجماع جهانی علیه ایران را رقم زدند و فاجعه تحریم های فلج کننده و انزوای کشور در جامعه بین المللی را موجب شدند؟ آنگاه خواهید دید هیچ نخ تسبیحی یافت نمیشود آنها را بهم بدوزد.

جمهوریت-درست مثل پایان دولت اصلاحات که مجاهدین و مشارکت تقصیرات را مکرر بر گردن هم می انداختند. به خاطر دارید؟

نقد و شک مبنای اندیشه اصلاح طلبی است آنها از نقد یکدیگر ابایی ندارند ولی مبنای اصولگرایی بر یقین و کشف و در ضمن ارتداد است ولی دیدید گروه های مختلف اصلاح طلب ضمن نقد گذشته از مطالبات حداکثری خود دست برداشتند.


جمهوریت-از کجا معلوم؟ شاید در انتخابات 92 باز عده ای از اصلاح طلبان حاضر نشدند از این مطالبات خود دست بردارند

به هرحال در انتخابات 92 اصلاح طلبان در غیاب اجباری دو چهره اصلی خود حتی از عارف هم خواستند کنار برود. تا مسیر پیروزی برای روحانی هموار گردد.
اصلاح طلبان در انتخابات مجلس دهم با چهره های اصلی و مطالبات حداکثری به میدان نمی آیند/ اگر دولت روحانی بتواند در توافق هسته ای آمریکا را استان سی و یکم ایران هم اعلام کند، باز عده ای این توافق را بد می دانند

جمهوریت-یعنی این الگو در انتخابات مجلس دهم تکرار می شود؟ از گزینه های اصلی خود صرف نظر می کنند؟

الزاما همان الگو تکرار نخواهد شد ولی طبیعی است انتظار داشته باشند که روحانی بعنوان رییس جمهور و مجری قانون اساسی از حق سیاسی و حقوق مدنی آنها در برابر سیاست حذف دفاع کند. رکن اصلی استراتژی انتخاباتی اصلاح طلبان راه یافتن نمایندگان معتدل و آزادیخواهی به دو مجلس شورا و خبرگان است که درک صحیحی از منافع ملی کشور و تحولات بین المللی داشته باشند. در شرایط حساسی که ایران میخواهد از انزوا و تحریم خارج شود لزوما مجلس مقتدر مجلس یکدست نیست بلکه مجلسی است که تمامی طبقات و اقشار جامعه را نمایندگی کند و مظهر آشتی و وحدت ملی بحساب آید و برنامه های اصلاحی دولت را تقویت کند. تصور من این است که رفاقت جریان اصلاحات با دولت منطقا بیشتر به پیشبرد برنامه های دولت کمک میکند تا دوستی نیم بند اصولگرایان با دولت.


جمهوریت-وضعیت فعلی مجلس اما تا اندازه ای حرف شما را نقض می کند. در حال حاضر بخش قابل توجهی از مجلس به جز یک اقلیت با دولت روحانی همراه است .

سخن شما تا حدودی درست است زیرا افکار عمومی اجازه نمیدهد مجلس بیش از این پاپیچ رییس جمهور منتخب شود. اما ضعف و سستی اکثریت محافظه کار مجلس در برابر تندروهای طلبکار که مدعی اند تمام حقیقت و انقلاب نزد آنهاست سر بزنگاه ها کار دست کشور میدهد. شک نداشته باشید بعضی از این تندروها حاضرند کشور را به کام جنگ و لبه پرتگاه بکشانند چه کسانی باعث اجماع جهانی و ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت آنهم ذیل فصل هفت شدند؟ اگر ایده آل تندروها ساختن یک پادگان نظامی مانند کره شمالی در ایران است از طلا گشتن پشیمان گشته ایم لطفا ما را معذور دارید. به طور مثال با اینکه جکومت رسما میگوید بدر برابر جامعه جهانی بدنبال بازی با حاصل جمع جبری صفر نیست و در حالیکه دیپلمات های سخت کوش ایران در پی توافقی با قدرتهای 5+1 هستند که پرونده ایران را از زیر تیغ شورای امنیت خارج کند فریاد وااسلامای تندروها گوش فلک را پر کرده که ملت چه نشسته اید اینها دارند ترکمان چای دیگری میسازند. بارها گفته ام صلح دوستی، مخالفت با جنگ و نفی خشونت به هر شکل و توسط هر کس، نفس گفتگو و تعامل برای حل هر بحرانی که نه تنها ما بلکه دیگران را هم تهدید میکند مانند تروریسم داعش تا تهدیدات زیست محیطی همه و همه مفاهیم مهم و دارای ارزشند که ایران میتواند راجع به انها نه تنها با غرب مذاکره و گفتگو که حتی همکاری و تبادل تجربه نماید. همین راهکارهاست که نقش کشور ما را در عرصه جهانی ارتقاء می بخشد و ایران را به بازیگر اول منطقه تبدیل میکند نه توان تسلیحاتی و نظامی. هیچ آدم عاقلی پاکستان دارای بمب اتمی را مستقل تر و قدرتمند تر از ژاپن و کره جنوبی که فاقد سلاح اتمی اند نمیداند. گویی اما نان بعضی ها صرفا در تنور جنگ و دعوا پخته میشود کاری به این ندارند که بر سر مملکت چه خواهد آمد و دیگران راجع به رفتار ما چه قضاوتی خواهند کرد. از این زاویه می بینید شکافهای عمیقی در برداشت از یک توافق خوب یا بد میان تندروهایی نظیر مصباح، شریعتمداری، جلیلی با اصولگرایان خردگرا و عاقلی مانند لاریجانی، ناطق نوری وجود دارد.


جمهوریت- اصلاح طلبان چه نقدهایی به عملکرد دولت دارند؟

یقینا نقد و حتی اعتراض دارند ولی شک نداشته باشید که قاطعانه موفقیت دولت روحانی را موفقیت خود میدانند. مبنای تعامل اصلاح طلبان با روحانی بر اساس راستی آزمایی نیست بلکه بر مبنای اعتماد متقابل است. آنها سعی می کنند انتقادات خود را بجای بوقیدن در شیپور، مصلحانه و در پنهان با دولت درمیان بگذارند. حتی من پا را فراتر از مذاکرات هسته ای گذاشته ام و میگویم اعتماد سازی با اروپا و دیگر کشورها نمیتواند خلاء ناشی از تعامل اصولی با امریکا را آنهم با حضور دموکرات ها در کاخ سفید پر کند. نباید زیر بار توهم دایی جان ناپلئونی تندروها مبنی بر فروپاشی قریب الوقوع امریکا رفت. حالا دیگر نه تنها چین و روسیه دارای روابط گسترده با اروپا و امریکا می باشند که حتی کشورهای دوست و مشترک المنافع ما نیز برای حمایت از ایران نیازمند تعامل منطقی و از موضع برابر ما با امریکا بزرگترین اقتصاد روی کره زمین هستند. روحانی نشان داده که بهتر از همه ارزش امید و اعتماد مردم را میشناسد و مایل نیست این سرمایه گرانبها را به قیمت عدول از صلاحیت و ماموریت قانونی خود و عقب نشینی بر سر رعایت حقوق شهروندی و حذف نگاه امنیتی حکومت به جامعه، سیاست و فرهنگ از کف بدهد. احتیاط شرط عقل است ولی احتیاط بیش از اندازه دولت روحانی در حل مشکلات داخلی و خارجی، او را از منزلت عالی ترین مقام رسمی کشور پس از مقام رهبری و مسئول اجرای قانون اساسی میتواند به بازیگری تنزل دهد که تنها به بقای دولت خود می اندیشد. چنین مباد.

نویسنده :
منبع : جمهوریت


لینک کوتاه مطلب :


برچسب ها : انتخابات مجلس - مجلس دهم - اصلاح طلبان - اصولگرایان -

مطالب مرتبط با : اصلاح طلبان در انتخابات مجلس دهم با مطالبات حداکثری و چهره های اصلی ورود نمی کنند/ دولت روحانی بشکند، اصلاح طلبان هم می شکنند
نظر شما در مورد : اصلاح طلبان در انتخابات مجلس دهم با مطالبات حداکثری و چهره های اصلی ورود نمی کنند/ دولت روحانی بشکند، اصلاح طلبان هم می شکنند

*

*


آخرین اخبارپربحث ترین ها