امروز شنبه 20 آذر 1395 ساعت 18:06:44

آرشیو پیوند ها درباره ما ارتباط با ما

مازندمجلس - پایگاه خبری مجلس مازندران

کد مطلب : 84650 -تاریخ انتشار : شنبه 06 شهریور 1395 -ساعت : 08:53

چاپ به اشتراگ گذاشتن
ورود مونسانتو و راکفالر به مازندران؟

گزارش موثق از حمله ژنتیکی به مازندران؛

ورود مونسانتو و راکفالر به مازندران؟

اختصاصی مازندمجلس: پرسشی که مطرح است این است آیا بذرهای اصلاح شده ژنتیکی در مازندران جوانه خواهد زد و این شرکت بدنام محصولات ژنتیکی خود را در مازندران تولید خواهند کرد؟ اگرچه براساس اسناد و شواهد تاکنون در این زمینه موفقیت‌هایی داشته‌اند باید دید مسئولین جهاد کشاورزی استان پیرامون وضعیت محصولات تراریخته در مازندران چه توضیحی خواهند داشت

اختصاصی مازندمجلس: اگرچه از مدت‌ها قبل برخی از کارشناسان حوزه سلامت از طریق رسانه‌ها نسبت به تولید، واردات و مصرف مواد غذایی تراریخته هشدار داده بودند اما چندی پیش پروفسور «علی کرمی» در شبکه 3 سیما در دوم تیرماه 1395 از تولید برنج «طارم مولایی» در سال 1383 در مزارع شمال خبر داد مسئله‌ای که دکتر «بهزاد قره‌یاضی» بنیانگذار پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی و رییس انجمن ایمنی زیستی در گفت‌وگو با روزنامه «شرق» نیز آن را تایید کرد. بر اساس اسناد ارائه‌ شده در سال 2005 یک میلیون و 300 هزار هکتار مجموع مساحت زیر کشت محصولات تراریخته در کشور بوده است.

عنوان مواد غذایی اصلاحات ژنتیکی شده (تراریخته یا GMO) به محصولاتی اطلاق می‌شود که از انتقال یک یا چند ژن بین دو نوع موجود زنده مختلف به وجود می‌آید؛ انتقال ژن می‌تواند خاصیتی از انتقال دهنده را برای موجود پذیرنده‌ ژن به ارمغان بیاورد. برای مثال ژن مقاومت به سرما از یک «ماهی» گرفته شده و به گوجه‌فرنگی انتقال می‌یابد؛ در نتیجه‌ی این فرایند گوجه دستکاری شده جدیدی به‌وجود می‌آید که از خواص جدیدی برخوردار است.

یکی از شرکت‌های فعال در این زمینه شرکت آمریکایی مونسانتو،Monsanto) ) می‌باشد که یکی از شرکت‌های پیشرو در حوزه مهندسی ژنتیک بوده، همچنین یکی از بزرگترین تولیدکنندگان بذر و علف‌کش در جهان محسوب می‌شود. هم‌اکنون هیچ‌کس در دنیا کتمان نمی‌کند که تجارت جهانی محصولات پر ریسک دستکاری ژنتیک (تراریخته) در قبضه کمپانی‌های صهیونیستی «مونسانتو» و «راکفلر» است.

مونسانتو در اصل نام یک خانواده یهودی آمریکایی است. کمپانی مونسانتو، بی‌شک یکی از بزرگترین تولیدکنندگان رسمی مواد سمی و بمب‌های شیمیایی و اتمی طی قرن بیستم میلادی به‌شمار می‌رود. این کمپانی طی دهه 1920، صنعت شیمیایی خود را گسترش داد. همچنین مونسانتو طی جنگ دوم جهانی، در تحقیقاتی درباره اورانیوم در «پروژه منهتن» مشارکت داشت، که نهایتاً منجر به ساخت بمب اتمی شد. مونسانتو تا اواخر دهه 80 میلادی در پروژه‌های مرتبط با بمب اتمی به دولت آمریکا کمک می‌کرد. همچنین «عامل نارنجی»، «ددت» و «پی‌سی‌بی» از جمله تولیدات مضر مونسانتو هستند. اعمال ضد انسانی این کمپانی بزرگ سبب شده که جنبش‌های اجتماعی متعددی در کشورهای جهان علیه این کمپانی شکل بگیرد. پرسشی که مطرح است این است آیا بذرهای اصلاح شده ژنتیکی در مازندران جوانه خواهد زد و این شرکت بدنام محصولات ژنتیکی خود را در مازندران تولید خواهند کرد؟ اگرچه براساس اسناد و شواهد تاکنون در این زمینه موفقیت‌هایی داشته‌اند باید دید مسئولین جهاد کشاورزی استان پیرامون وضعیت محصولات تراریخته در مازندران چه توضیحی خواهند داشت.

سیر قانونی تراریخته در ایران

دغدغه‌های ایمنی زیستی محصولات تراریخته در جهان سبب شد معاهده «کارتاهنا» در سال 2000 در کانادا به تصویب برسد. تصویب این معاهده به عنوان مهمترین گام جهت ایجاد چارچوبی منسجم برای نظام‌مند کردن مهار مخاطرات محصولات تراریخته بود.

در همین راستا دولت جمهوری اسلامی ایران نیز پس از تصویب پروتکل کارتاهنا در سال 1382، «لایحه قانون ایمنی زیستی کشور» را در سال 1387 به مجلس ارائه کرد. کمیسیون کشاورزی مجلس نیز به‌جای آن لایحه‌، طرحی با عنوان «لایحه ایمنی زیستی جمهوری اسلامی ایران» تهیه و کلیات آن‌ را به تصویب رساند؛ در نهایت همان طرح در سال 1388  به‌عنوان قانون ایمنی زیستی ایران به تصویب رسید.

 

یادداشت موثق

تراریخته عامل رشد اوتیسم و سرطان

در سال 2013 یک محقق موسسه MIT امریکا تاثیر علف کش گلایفوسیت (راندآپ) باقیمانده در محصولات تراریخته را بر روی فلور میکروبی بدن و اخلال در تولید اسیدهای آمینه حلقوی و شیوع بیماری‌هایی نظیر اوتیسم و آلزایمر مورد بررسی قرار داد. در سال 2014، تجزیه و تحلیل آمار مرکز کنترل و پیشگیری بیماریهای امریکا (CDC)، دپارتمان کشاورزی امریکا (USAD) و مرکز ملی آمار کشاورزی امریکا (NASS) نشان داد که منحنی افزایش شیوع بیماری‌های پارکینسون، آلزایمر و سرطان‌های گوارشی با افزایش کشت محصولات تراریخته و مصرف گلایفوسیت رابطه داشته است.

با انتشار مقالات علمی یکی پس از دیگری، ناشر معتبر Springer تحقیقات اِریک سرآلینی را چاپ نمود. جالبتر اینکه در آگوست سال 2015 مجله "Food &Chemical Toxicology" که اقدام به عودت مقاله سرآلینی نموده بود مجددا تحقیقاتش را باز نشر نمود. یک دانشمند نروژی (توماس بان) طی یک مقاله علمی در انتقاد به عودت و چاپ مجدد مقاله سرآلینی این موضوع را تحت عنوان "انحطاط علم" قلمداد نمود و نتیجه‌گیری نمود که کمپانیهای بزرگ بیوتکنولوژی در راستای منافع اقتصادیشان علم را تحریف نموده و انتشار حقایق را انکار می‌کنند.

موج تحقیقات مستقل و انتشار مقالات علمی راستی آزمایانه، صحت گزارشات منتشره از سوی سازمان بهداشت جهانی و سازمان غذا و خواربار جهانی را نیز زیر سئوال برد. عملکرد این سازمانها هم جهت و همسو با منافع تجاری غولهای بیوتکنولوژی بوده است. چنانچه در گزارش مشترک سازمان بهداشت جهانی (WHO) و سازمان غذا و خواربار جهانی (فائو) که در سال 2004 در ایتالیا چاپ شده بود، گزارش شده بود که بقایای علف کش گلایفوسیت (راندآپ) هیچ تاثیر منفی بر روی سلامتی ندارد. ولی بر مبنای نتایج تحقیقات دانشمندان آژانس بین المللی تحقیقات سرطان (IARC) که در سال 2015 در مجله بسیار معتبر لانست انکولوژی چاپ شد، سم گلایفوسیت به لحاظ سرطانزایی در رده 2A (احتمالا سرطانزا) طبقه بندی شده است.

با توجه به موارد فوق ضروری است کلیه محصولات وارداتی تراریخته به کشور و تولیدات داخلی، صرفنظر از اسناد ارائه شده توسط تولیدکنندگان به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گیرد و راستی آزمایی شود.

دکتر عباسعلی دهپور - پژوهشگر و عضو هیات علمی دانشگاه آزاد قائمشهر

 

 

یادداشت موثق

لزوم ورود قوه قضائیه به پرونده تراریخته‌ها

طبق اسنادی که وجود دارد، باید از کاشت تراریخته پرهیز کرد زیرا سلامت انسان و موجودات زنده و محیط زیست را به خطر می‌اندازد و اصولاً دشمن از این طریق قصد تهاجم دارد؛ بنیادهای ترویج تراریخته بنیادهای صهیونیستی «راکفلر» و امثال آن در این کار دست دارند.

اگر کشورهای مهم خارجی بدانند که ایران نیز وارد تولید تراریخته می‌شود، عملاً ارتباط بخش کشاورزی ایران با سایر کشورها قطع می‌شود؛ اساساً یکی از مشوق‌های تعامل دنیا با بخش کشاورزی ایران، «طبیعی و ارگانیک بودن» محصولات کشاورزی کشورمان است؛ بنابراین اگر خلاف این عمل کنیم تعامل خود را با جهان به علت قوانین جهانی در حوزه «ایمنی زیستی» از دست می‌دهیم.

اگر روغن تراریخته وارد می شود دولت مقصر است و بنابراین وظیفه قوه قضائیه است که جلوی این خیانت بزرگ بخش دولتی و یا خصوصی را بگیرد. چرا وزارت بهداشت و کشاورزی بازخواست نمی‌شوند؟ این چه منطقی است؟ امنیت غذایی کشور و جلوگیری و دفاع دربرابر بیوتروریسم وظیفه دولت و شورای امنیت ملی است.

عبدالمجید شیخی - عضو سابق هیئت علمی سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج جهاد کشاورزی

 

یادداشت موثق

ماهی با گوجه‌فرنگی جفت‌گیری نمی‌کند!

مواد غذایی تراریخته (دستکاری شده ژنتیکی) به محصولاتی اطلاق می‌شود که از انتقال یک یا چند ژن بین دو نوع موجود زنده مختلف به وجود می‌آید؛ گرچه این محصولات دانش‌بنیان می‌تواند از مزایایی مانند پرمحصولی و مقاومت نسبت به آفات بهره‌مند باشد، اما مشکلات متعددی نیز برای طبیعت و سلامتی انسانها به وجود می‌آورند. این موارد چنان مضر است که می‌تواند به‌عنوان یک «سلاح» تمام‌عیار علیه ملت‌ها به عنوان عامل ایجاد «سرطان‌ها» و حتی «عقیم‌سازی نسل‌ها» مورد استفاده قرار گیرد. اکنون پس از سال‌ها واردات چراغ خاموش مواد غذایی دستکاری شده ژنتیکی به کشور، در لایحه برنامه ششم توسعه، تولید تجاری این محصولات در دستور کار قرار گرفته است!

این در حالی است که در ماده ۸ مفاد پیشنهادی شورای محیط زیست تدوین لایحه ششم توسعه نیز ضمن تاکید بر «تولید مواد تراریخته» در کشور  آمده است: «دولت موظف است با ایجاد ساختاری توانمند به صورت مستقل و یا وابسته به دستگاه‌های اجرایی ضمن تدوین استانداردهای لازم، بر تولید، واردات و مصرف مواد تراریخته کنترل و نظارت جدی اعمال نماید.»

پیش از این نیز میرمحمدی، استاندار یزد در افتتاحیه اولین مرکز متمرکز سلامت غذای کشور در دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی یزد با تاکید بر ضرورت حساسیت زدایی از تولید و مصرف مواد تراریخته گفته بود: با توجه به دخالت‌های انسانی در تولید محصولات تراریخته، ضروری است تا با تحقیق و پژوهش و رعایت ضوابط، تولید اینگونه محصولات صورت گیرد(!)

تاکنون تعداد ژن‌های ثبت‌شده تجاری محصولات دستکاری شده ژنتیک از مرز ۱۵۰۰ مورد گذشته است. این دستکاری در طبیعت می‌تواند لطمات جبران ناپذیری وارد کند؛ دانشمندان حوزه اخلاق زیستی معتقدند فرایندی را که در طبیعت هرگز اتفاق نمی‌افتد نباید در آزمایشگاه انجام دهیم؛ مثلاً هیچ‌گاه در طبیعت یک ماهی با گوجه‌فرنگی یا ذرت جفت‌گیری نمی‌کند!

دکتر حسین روازاده - عضو هیئت علمی دانشگاه تهران

 

یادداشت موثق

محصولات تراریخته آسیبی نهفته برای کشاورزی

شرکت مونسانتو در تحقیقات پروفسور سرالینی بر روی ذرتهای دستکاری شده ژنتیکی که شرکت مونسانتو پرورش داده بود بیان داشت نتایج حاصل نشان داد که تغذیه درازمدت چه اثراتی را به جای می‌گذارد؛ او متوجه شد در عرض دو سال، تورموهای سرطانی خطرناکی در موشها رشد کرده و حتی مرگ‌ومیر در ماده‌ها دیده شد و در نرها نیز این خطرات و آسیبها مشاهده شده است البته ماده‌ها آسیب‌پذیرتر بوده‌اند و نتایج تحقیقات در سال 2012 منتشر شد و در عرض دو ماه پس از انتشار 360 بار مورد رفرنس مقالات دیگر قرار گرفت. اما با لابی‌گری بر این موارد درپوش گذاشته شد و نهایتا به تاریخ پیوست.

همواره در بحث کشاورزی مسائلی چون بذر، هوا، زمین، خاک، بارش و مبارزه با علف هرز و ... مطرح بوده و جزئی از مسائل مهم در حوزه کشاورزی است. در دهه‌هایی نه چندان دور کشاورزی بدون سموم و تنها مبارزه دستی و پاک با علف هرز در کشور ما صورت میگرفت. هرچند کشاورزی سخت بود ولی سلامت هموطنان با مصرف موادغذایی تضمین شده بود. با گذشت زمان و تنها به بهانه افزایش تولید و سود بیشتر سلامتی انسان‌ها بخصوص در کشورهای جهان سوم بازیچه‌ای قرار گرفته است.

متاسفانه کشاورزان در سالهای اخیر خودشان بعنوان متخصص در امور سموم شناخته شده‌اند. با دیدن هر نوع علف هرزی در مزارع خویش، سموم را تجویز کرده و هیچ نگاه دوربین و تیز بینی به آینده و سلامتی خود و هموطنان نداشته‌اند و تنها به تولید بالاتر و سود و بازدهی بیشتر می‌اندیشند که البته اینها میراث کشاورزی نوین می‌باشد که بصورت ناقص در کشور ما گسترش و فرهنگ گذاری شده است و این سموم را به آنها شناسانده و سعی در فروش سموم و کودهای شرکت‌های تجاری به کشاورزان و خوراندن غیرمستقیم آن به مردم عزیز ایران اسلامی صورت گرفته است.

کاش قبل از استفاده و تجویز این سموم به کشاورزان اثرات و عوارض آن بر سلامت انسان، مطالعاتی صورت می‌گرفت. در کشورمان نیز می‌توانیم اثرات دراز‌مدت این محصولات را بررسی کنیم که البته عدم انجام این آزمایشات تا به امروز با وجود امکان انجام آن، سؤال‌برانگیز است؛ باید این تحقیقات انجام شود و ببینیم تغذیه این محصولات روی حیوانات آزمایشگاهی و در ادامه روی دام و طیور چه اثری دارد و بعد آن را برای مردم توصیه کنیم؛ با این تحقیقات حتی می‌توانیم محدودیت‌هایی برای تغذیه مادران باردار، کودکان شیرخوار و حتی تغذیه کودکان در مدارس قائل شویم.

البته این نکته حائز اهمیت است که بعد از گذشتن سال‌ها پس از انقلاب اسلامی مسئله کشاورزی پایدار و کشاورزی ارگانیک مطرح شده است و عقب گردی به همان کشاورزی سابق می‌باشد که تولید محصولات پایدار و پاک و عاری از سموم و کود مطرح است.

در نشست‌های پی‌در‌پی که در پروتکل بین المللی کارتاهنا در سال2000  صورت گرفته یکی از بحث‌های کارشناسی انجام شده این بود که ممکن است خصوصیات رفتاری حیوانی طی این انتقال ژن به گیاه و در نهایت به مصرف‌کننده آن منتقل شود بنابراین نمی‌توان بدون انجام تحقیق و بررسی مسئله را به‌طور قطعی رد کرد و باید به‌جای پاک کردن صورت مسئله به انجام تحقیق و بررسی در این مورد پرداخته شود.

علاوه بر اهمیت به توسعه فناوری‌ها و تلاش برای پیشرفت تکنولوژی درکشور باید مخاطرات استفاده از فناوری زیستی برای محیط زیست و سلامت انسان‌ها مشخص شود و اقدامات لازم به عمل آید؛ لازم به ذکر است که بخش عمده‌ای از محصولات دستکاری شده ژنتیکی به‌عنوان غذای دام مورد استفاده قرار می‏‌گیرد و استفاده مستقیم به‌عنوان غذا در جهان بسیار محدود است. تمام این بررسی‌ها باید در فضای محصور و کنترل شده باشد. باید قبل از تجاری‌سازی، آزمایش‌های میدانی و مزرعه‌ای لازم به‌منظور ارزیابی مخاطرات و مدیریت مخاطرات این نوع محصولات به عمل آید.

نگاهی به آمار بیماران و سرطان و ناباروری و تغییرات فیزیکی و تومورهای خطرناک و سایر بیماری‌ها در کشورمان بیندازیم. براستی چند درصد از موادغذایی مصرفی ما سالم و ارگانیک کامل می‌باشند؟ چقدر از غذاهای مصرفی ما در شبانه روز پاک و عاری از هرگونه سموم و موادشیمیایی هستند. چرا بعضی از تولیدات کشاورزی صادراتی ما از سایر کشورها عودت داده می‌شوند. آیا وقت آن نیست که دو مسئله بیماری و سلامت مواد غذایی که در سبد خانواده  قرار دارد را در کنار هم قرار داده و رابطه آن بررسی گردد و به سمت کشاورزی پاک رفته و سلامت هموطنان تهدید نگردد.

اکنون زمان آن رسیده مهندسین و کشاورزانی تربیت شوند که کشاورزی بدون سموم و ارگانیک و پایدار را دستور کار قرار دهند. کشاورزی پاک در کشور باید پایه‌گذاری و فرهنگ شود. باید به سمت کشاورزی پاک و با تولید بالا پیش رفت.

در مبحث پدافند غیرعامل و بیوتروریسم آیا به سموم کشاورزی و بذرهای وارداتی و اثرات آن تفکر می‌شود؟ باید در این مباحث کمی ریز و دقیق شد، مطالعاتی کامل و جامع برنامه ریزی گردد، بررسی‌های پیشرفته و مقایسه‌ای بر روی تولیدات امروز و گذشته، سلامتی و درصد بیماری‌های امروز و گذشته، علف های هرزی که امروزه در مزارع می‌رویند و مقاوم هستند صورت گیرد.

حال این وظیفه ملی و ایرانی ایجاب می‌کند تمامی موارد را در سال‌هایی که اقتصاد مقاومتی باید نمایانگر باشد و به کمک ایران عزیز بیاید پایه‌گذاری و فرهنگ سازی شود و پیش زمینه کشاورزی پاک پیاده گردد تا امنیت غذایی سالم و پاک بر کشور ما استوار و برای همیشه ثابت بماند و کشور از وابستگی به بیگانگان رهایی یابد.

کمیل بزرگی  - پژوهشگر و کارشناس ارشد منابع طبیعی

سلمان دستان فوق دکتری زراعت مولکولی در گفت‌و‌گو با موثق:

کاهش مصرف آب در تولید محصولات تراریخته

 با توجه به اینکه مدتی است مبحث محصولات تراریخته در کشور به وجود آمده است نظرهای متفاوتی را به خود معطوف کرده است. نظر مخالفان و موافقان هرکدام جای بحث و تبادل نظر دارد اما از گذر این موارد سخنان و دلایل یک پژوهشگر متبحر مازندرانی نیز جای تامل دارد. «سلمان دستان» از پژوهشگران برتر علمی در حوزه زراعت مولکولی است که تخصص وی نیز بی‌ربط با کشت محصولات تراریخته نمی‌باشد. او از افراد موافق با توسعه محصولات تراریخته در کشور می‌باشد. در این خصوص با وی به گفت‌و‌گو نشستیم.

این مدرس دانشگاه بیان کرد: بررسی‌های اخیر نشان ‌می‌دهد که محصولات تراریخته دارای مزایای عمده بوم‌شناختی و زیست‌محیطی هستند که امکان کاشت این محصولات را در سطح وسیع‌تر با حداقل منابع برای کشاورز فراهم می‌کند.

سلمان دستان با بیان اینکه اگرچه محصولات تراریخته در اصل برای حفاظت و بهبود محیط زیست توسعه نیافتند، ولی دارای مزایای عمده زیست‌محیطی و بوم‌شناختی هستند، گفت: این مزایا شامل کاهش مصرف انرژی و نهاده‌های شیمیایی، حفظ آشیان اکولوژیک و آسایش موجودات غیرهدف، افزایش تنوع زیستی، حفظ آب موجود در خاک، جلوگیری از فرسایش خاک، کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و گرمایش جهانی، کاهش ردپای کربن و تغییرات اقلیمی و افزایش ترسیب کربن می‌باشد.

کاهش مصرف انرژی

پژوهشگر مازندرانی کشاورزی مبتنی بر مواد شیمیایی صنعتی را وابسته به سوخت‌های فسیلی تجدیدناپذیر و در حال زوال دانست و خاطر نشان کرد: محصولات تراریخته به‌دلیل کاهش مصرف نهاده‌های شیمیایی، کاهش نیاز به تولید سموم و کودهای شیمیایی برای حفاظت گیاه، کاهش مصرف نیروی انسانی برای سم‌پاشی و خاک‌ورزی، و همچنین کاهش مصرف سوخت برای ماشین‌آلات جهت سم‌پاشی و خاک‌ورزی نیاز کمتری به مصرف انرژی دارند.

کاهش تغییرات اقلیمی

این استاد دانشگاه خاطر نشان کرد: محصولات تراریخته موجب کاهش قابل توجه انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شوند که دلیل عمده آن کاهش سوخت مصرفی در مزرعه به‌دلیل خاک‌ورزی حفاظتی، کاهش مصرف سوخت برای سم‌پاشی و کاهش مصرف سوخت برای تولید نهاده‌های شیمیایی می‌باشد.

دستان با بیان بیان اینکه کاهش مصرف کودهای شیمیایی منجر به کاهش انتشار N2O و کاهش آلودگی آب‌های زیرزمینی ناشی از آن خواهد شد، تصریح کرد: با حداقل خاک‌ورزی به‌دلیل کاهش جابجایی خاک و حفظ بقایای گیاهی، کیفیت خاک در دراز مدت بهبود یافته که باعث افزایش ذخیره کربن در خاک و کاهش انتشار کربن به اتمسفر می‌شود.

فوق دکتری زراعت مولکولی گفت: با کاشت این محصولات انتشار گازهای گلخانه‌ای، گرمایش جهانی و تغییرات اقلیمی  ناشی از مصرف نهاده‌های شیمیایی و عملیات زراعی کاهش می‌یابد که به کاهش ردپای کربن و همچنین افزایش ترسیب یا ذخیره کربن منجر می‌شود.

 

محصولات تراريخته متهم سونامي سرطان در ايران

شواهد غيرقابل انكاري درباره مضرات تراريخته‌ها وجود دارد و بسياري از كشورهاي اروپايي توليد و مصرف اين محصولات را ممنوع يا محدود كرده‌اند؛‌ محصولاتي كه علاوه بر نگراني از آثار منفي‌شان روي سلامت، بذرهاي شان عقيم است و موجب وابستگي به توليدكنندگان بذر خواهد شد. چالش‌هاي محصولات تراريخته به گونه‌اي است كه برخي از كارشناسان معتقدند اين خوراكي‌ها مصداقي از نفوذ و بيوتروريسم هستند.

«علي‌اكبر روزگاري» پزشك و پژوهشگر طب سنتي، عدم كنترل بر واردات برخي از مواد غذايي به‌ويژه محصولات غذايي وارداتي تراريخته يا آغشته به مواد بيماري‌زا به كشور و مصرف اين محصولات را يكي از عوامل مهم افزايش سرطان در كشور دانست./ سلامت نیوز

 

استفاده از ژن خوک در محصولات کشاورزی

دکتر محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه کشورمان دو دهه پیش در کسوت یک فعال زیست‌محیطی و در رأس یک هیئت هفت‌نفره تخصصی، در تصویب مهمترین کنوانسیون زیست‌محیطی با نام «کارتاهنا» (علیه تراریخته) نقشی فعال ایفا کرده است. وی همچنین در روشنگری نسبت به خطراتی که ممکن است در آینده سلامت مردم را تهدید کند، تلاشهای قابل تقدیری انجام داده است. ظریف پس از این اجلاس، در سال 78، نامه‌ای مفصل به رئیس‌جمهور وقت نوشت و خطر استفاده از محصولات دستکاری ژنتیکی (تراریخته) را به‌ صراحت گوشزد کرد.

در بخش‌هایی از این نامه آمده است: این نوع محصولات اولاً قادرند به‌ مجرد ورود به سیستم محیط زیست بومی کشورها، بر تمامی اقلام مشابه غلبه یافته به‌ تدریج آنان را نابود سازند، اتفاقی که برای برخی از محصولات کشاورزی بومی در دنیا و حتی در کشور خودمان به‌صورت محدودتر رخ داده است. ثانیاً قادرند تأثیرات منفی ناشناخته و بلندمدتی را بر نسل یا نژاد و توانایی‌ها و سلامت انسان بگذارند.

«این در حالی است که محصولات ترانس‌ژنتیک به‌صورت معمول مورد بهره‌برداری قرار بگیرند این امکان وجود خواهد داشت که حتی به‌ صورت سلاح مورد بهره‌برداری قرار گرفته و یا با استفاده از ژن‌های خاصی حالات جسمی، روانی انسانها را تغییر داده و محیط زیست را به نابودی بکشانند. فرضاً با نصب ژن عقیمی بر روی گندم، تولیدکنندگان آن قادرند نسلی از یک کشور را عقیم ساخته یا با پیوند ژنتیک ژن‌های مولد اخلاق پست نظیر درنده‌خویی کوسه‌ها یا صفات رذیله خوک‌ها بر محصولات کشاورزی می‌توانند آن را به گروهی از انسان‌های کشور هدف خود منتقل سازند.


ورود مونسانتو و راکفالر به مازندران؟


منبع : نشریه موثق


لینک کوتاه مطلب :


برچسب ها : تراریخته - مونسانتو - راکفالر - اصلاح ژنتیکی - موثق - موثق شماره 5 -

نظر شما در مورد : ورود مونسانتو و راکفالر به مازندران؟

*

*


آخرین اخبارپربحث ترین ها